Medyczne kombinezony ochronne ograniczają kontakt z drobnoustrojami podczas wykonywania procedur klinicznych. Jednorazowość wyrobu minimalizuje ryzyko przeniesienia patogenu pomiędzy pacjentami i personelem. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/745 w sprawie wyrobów medycznych, producent wprowadza wyrób do obrotu po ocenie zgodności, a użytkownik stosuje go wyłącznie przez czas określony w instrukcji.
Materiały i właściwości kombinezonów jednorazowych
Włókna syntetyczne (polipropylen typu SMS, polietylen laminowany) zapewniają:
- barierę dla cząstek biologicznych ≥ 0,3 µm,
- odporność na przesiąkanie płynów,
- przepuszczalność pary wodnej (komfort cieplny).
Niektóre fartuchy medyczne jednorazowe zawierają dodatkową powłokę antystatyczną lub laminat wzmacniający strefy narażone na rozdarcia (ramiona, kolana). Zastosowanie materiałów o gramaturze 40–60 g/m² pozwala utrzymać niewielką masę wyrobu przy zachowaniu parametrów wytrzymałościowych zgodnych z normą PN-EN 14126 (odzież chroniąca przed czynnikami biologicznymi).
Rola w kontroli zakażeń
W przypadku ognisk epidemicznych (np. wirusowe infekcje dróg oddechowych) jednorazowy kombinezon stanowi element strategii zapobiegania zakażeniom związanym z opieką zdrowotną (HAI). WHO i Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób zalecają jego stosowanie podczas:
- procedur generujących aerozol,
- izolacji pacjentów o nieznanym statusie zakaźnym,
- transportu próbek biologicznych.
W praktyce placówki o wysokim indeksie zakażeń i krótkim czasie kontaktu z pacjentem (SOR, oddziały zakaźne) częściej korzystają z modeli jednorazowych; ośrodki o profilu zabiegowym lub rehabilitacyjnym – z odzieży wielokrotnego użytku poddawanej centralnej sterylizacji.
Jednorazowe kombinezony ochronne tworzą skuteczną barierę biologiczną i upraszczają procedury kontroli zakażeń. Wybór między wersją jednorazową a wielokrotnego użytku wymaga analizy: profilu ryzyka w placówce, dostępnej infrastruktury pralniczo-sterylizacyjnej oraz obciążenia środowiskowego. Zastosowanie wyrobów certyfikowanych zgodnie z MDR oraz normami PN-EN 14126 i PN-EN 13688 pomaga utrzymać wysoki standard bezpieczeństwa, jednocześnie umożliwiając racjonalne gospodarowanie zasobami.